Ondernemers Maken Vuile Handen Dag 2026: Samen bouwen aan de Bredase wijken

Op vrijdag 12 juni was het weer zo ver: onze jaarlijkse Ondernemers Maken Vuile Handen Dag. De dag waarop we directeuren uitdagen om een dag in hun agenda vrij te maken voor maatschappelijke impact. Waar we vorig jaar de Bredase singels schoonmaakten, zijn we dit jaar aan de slag gegaan om buurthuizen in de hele stad op te knappen.

De dag begon bij het grootste buurthuis van de stad: het NAC-stadion. Een plek waar iedereen samenkomt, ongeacht functie, afkomst of verleden. Dit sluit naadloos aan op de bredere conclusie van Elvera de Kam (NAC Maatschappelijk): NAC wil actief bijdragen aan een samenleving met minder klassenverschillen. Zowel in het stadion als in de lokale buurthuizen draait alles om diezelfde kernwaarde: échte verbinding in het hart van de wijk.

Jetze van Ham licht de cruciale rol van buurthuizen toe

Tijdens de presentatie mochten we meteen genieten van een lunch, maar de boodschap was urgent. Lieke Hendrix (Gemeentesecretaris) gaf in haar openingswoord aan dat het bestaansrecht van buurthuizen door individualisering en de corona crisis niet meer vanzelfsprekend is, maar ze benadrukte dat deze plekken juist nu onmisbaar zijn.
Jetze van der Ham (Senior adviseur wijkzaken Gemeente Breda) nam de ondernemers daarna mee in een verhaal dat diepe indruk maakte:

Het verhaal van Chicago

Tijdens de extreme hittegolf van 1995 in Chicago vielen de meeste van de ruim 700 doden in arme wijken.Socioloog Eric Kliningberg deed onderzoek naar de oorzaak en ontdekte dat wijken met een sterke ‘sociale infrastructuur’ , zoals actieve buurthuizen en parken waar mensen elkaar kenden, aanzienlijk minder slachtoffers hadden. Dit bewijst dat een buurthuis geen luxe is maar een vitale levenslijn.
Met het indrukwekkende verhaal nog in het achterhoofd, transformeerden de bijna 80 ondernemers in een mum van tijd in daadkrachtige klusteams, verspreid over de zeven buurthuizen. Wat volgde was een wervelwind van activiteit. Binnen werd er fanatiek geschilderd, geschuurd en schoongemaakt, terwijl buiten de tuinen een metamorfose ondergingen. Tegels maakten plaats voor groen, struiken werden vakkundig getemd en onkruid bleek absoluut kansloos tegen deze ondernemersmentaliteit.

Alle hens aan dek!

Meer dan gezelligheid: De radar van de wijk

Tijdens het onkruid wieden bij gemeenschapshuis de Koe vertelt Ellen Verlaan (Directeur Wijkzaken Gemeente Breda) hoe cruciaal buurthuizen zijn in de strijd tegen sociaal isolement. Het zijn de plekken waar we de mensen bereiken die anders onzichtbaar achter de voordeur blijven. Maar het gaat dieper dan dat: het buurthuis fungeert als een onmisbaar vroegsignaleringssysteem. Juist aan de koffietafel worden grotere problemen zoals schulden, zorgbehoeften of stille armoede in een vroeg stadium opgemerkt en aangepakt.

Het groen was geen match voor de ondernemers!

Ondernemersmentaliteit: Direct omdenken en doorpakken

Geen praatjes, maar directe actie. Toen de schilderstape opraakte bij de Kievitslaar, liet Gerwin Versluis (BB Event Agency) dan ook meteen extra rollen invliegen. Bij de Balieweide dachten de ondernemers meteen vooruit: Dingeman Kuilman (Stedelijk Museum Breda) bood spontaan aan om na deze dag een samenwerking aan te gaan rondom tekenlessen, terwijl Vivian Pols (Lid raad van toezicht BOB) haar hulp aanbood bij de verdere inrichting van de locatie. Mario Huibers (Bluefoot Family) claimde direct zijn agenda voor volgende week om de klussen af te maken bij Gemeenschapshuis Zandberg. En de ultieme ijsbreker? Daan van den Eeden (PageKing) zette tijdens het schilderen van de buurtsalon op het Edisonplein, met een groep Syrische deelnemers van Refugee team die vanuit hun inburgering vrijwilligerswerk aan het doen waren, het NAC-clublied op; binnen een paar seconden was de taalbarrière verdwenen en de verbinding gemaakt!

Het harde werk bleek daarnaast de ultieme manier om te netwerken. Of zoals Joost Barendrecht (Stad in een Park) het treffend samenvatte: “Het is een ontzettend leuke bezigheid om elkaar beter te leren kennen. Juist door samen de handen uit de mouwen te steken, ontstaan er heel andere, veel minder formele gesprekken dan normaal.”
De dag werd traditiegetrouw afgesloten met een gezellige borrel, waar volop werd nagepraat. De balans? Niet alleen een stad vol prachtig opgeknapte locaties, maar ook een belangrijk inzicht. Elk buurthuis bleek namelijk zijn eigen unieke uitdagingen te hebben; waar de één handjes tekort komt, worstelt de ander met de organisatie. De conclusie was dan ook helder: onze steun blijft onmisbaar!

Gezelligheid met het Syrische klusteam bij de Buurtsalon op het Edisonplein!